Ο Ιλισός στη σημερινή Συγγρού, ο Κηφισός κάτω
από την Εθνική, και ο Ηριδανός που κελαρύζει ακόμα στο Μοναστηράκι, σε 25
εκπληκτικές φωτογραφίες
Έχει ποτάμι η Αθήνα; Απλή ερώτηση, σωστά; Δεν
έχει, όμως, μία απλή απάντηση.
Εξαρτάται από το ποιον ρωτάτε, τι θεωρείτε ποτάμι, και τι ορίζετε ως Αθήνα. Για να ξεκινήσουμε από το τέλος: Αθήνα είναι, ας πούμε, ο Δήμος Αθηναίων, ή περιλαμβάνει και όλα τα προάστια, από την Κηφισιά ως τον Πειραιά;
Ποτάμι είναι, κατά τη γνώμη σας, κάτι που μοιάζει στον Σηκουάνα, ή μετρά και ο Ηριδανός, όπως φαίνεται μερικά μέτρα κάτω από την πλατεία στο Μοναστηράκι;
Αν είστε κάπως ευέλικτοι με τις αποδεκτές απαντήσεις στις παραπάνω ερωτήσεις, η Αθήνα έχει μια χαρά ποτάμια τρία, για την ακρίβεια.
Τον Ηριδανό, που βλέπετε να κελαρύζει κάτω από το Μοναστηράκι, τον Κηφισό, που κινείται παράλληλα με την Αθηνών-Λαμίας (την οποία οι παλαιότεροι παροικούντες τον Πειραιά αποκαλούν ακόμα «Το Ποτάμι») και τον Ιλισό, που μπορεί να μην τον βλέπετε πουθενά, κυλά όμως υπόγεια σε αρκετά σημεία της πόλης κάτω από τη διασταύρωση της Μιχαλακοπούλου με τη Μεσογείων, για παράδειγμα.
Εκτός από τα ποτάμια, κάτω από την Αθήνα κυλούν περίπου 700 ρέματα, από τα οποία τα 70 φαίνονται σε διάφορα σημεία της πόλης. Ένα από τα πιο διάσημα παραδείγματα είναι ο Ποδονίφτης της Νέας Ιωνίας.
Περισσότερες λεπτομέρειες για τα ποτάμια της Αθήνας, όπως ήταν στην αρχαιότητα, έχει το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών.
Εξαρτάται από το ποιον ρωτάτε, τι θεωρείτε ποτάμι, και τι ορίζετε ως Αθήνα. Για να ξεκινήσουμε από το τέλος: Αθήνα είναι, ας πούμε, ο Δήμος Αθηναίων, ή περιλαμβάνει και όλα τα προάστια, από την Κηφισιά ως τον Πειραιά;
Ποτάμι είναι, κατά τη γνώμη σας, κάτι που μοιάζει στον Σηκουάνα, ή μετρά και ο Ηριδανός, όπως φαίνεται μερικά μέτρα κάτω από την πλατεία στο Μοναστηράκι;
Αν είστε κάπως ευέλικτοι με τις αποδεκτές απαντήσεις στις παραπάνω ερωτήσεις, η Αθήνα έχει μια χαρά ποτάμια τρία, για την ακρίβεια.
Τον Ηριδανό, που βλέπετε να κελαρύζει κάτω από το Μοναστηράκι, τον Κηφισό, που κινείται παράλληλα με την Αθηνών-Λαμίας (την οποία οι παλαιότεροι παροικούντες τον Πειραιά αποκαλούν ακόμα «Το Ποτάμι») και τον Ιλισό, που μπορεί να μην τον βλέπετε πουθενά, κυλά όμως υπόγεια σε αρκετά σημεία της πόλης κάτω από τη διασταύρωση της Μιχαλακοπούλου με τη Μεσογείων, για παράδειγμα.
Εκτός από τα ποτάμια, κάτω από την Αθήνα κυλούν περίπου 700 ρέματα, από τα οποία τα 70 φαίνονται σε διάφορα σημεία της πόλης. Ένα από τα πιο διάσημα παραδείγματα είναι ο Ποδονίφτης της Νέας Ιωνίας.
Περισσότερες λεπτομέρειες για τα ποτάμια της Αθήνας, όπως ήταν στην αρχαιότητα, έχει το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών.
συνέχεια στην πηγή:
Ορίζοντας
γεγονότων
https://www.facebook.com/orizontasgegonotwn/
https://www.facebook.com/Independent-Art-Symposium-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%9F%CF%81%CE%AF%CE%B6%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1-%CE%93%CE%B5%CE%B3%CE%BF%CE%BD%CF%8C%CF%84%CF%89%CE%BD-140104216783230/
https://www.facebook.com/orizontasgegonotwn/
https://www.facebook.com/Independent-Art-Symposium-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%9F%CF%81%CE%AF%CE%B6%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1-%CE%93%CE%B5%CE%B3%CE%BF%CE%BD%CF%8C%CF%84%CF%89%CE%BD-140104216783230/
του
Γιάννη Σχίζα
Ο «Ορίζοντας
γεγονότων» είναι φυσικός όρος ταγμένος στην περιγραφή της αδυναμίας του φωτός
να δραπετεύσει από μια «μαύρη τρύπα», εξ αιτίας της έλξης που ασκείται επάνω
του. Τον όρο αυτό διάλεξε μια καλλιτεχνική κίνηση για να προσδιορίσει το έργο
της, εντυπωσιασμένη από τη μαγεία που ασκούν οι πιο βαρβάτοι - και
αμφιλεγόμενοι συχνά - όροι της Φυσικής.
Ο «Ορίζοντας
γεγονότων», που γιόρτασε πρόσφατα τα 10 χρόνια της ύπαρξής του, προχώρησε
πέρυσι στην έκθεση “Land Art” – γήϊνη τέχνη θα λέγαμε – για να δείξει το
δυναμικό που εγκλείεται στη φύση με τα απλά γήϊνα υλικά, που είναι τόσο
εύχρηστα αλλά και τόσο αναλώσιμα. Το τελευταίο έργο του όμως ξεπέρασε κατά πολύ
τα άλλα, καθώς επιχείρησε να προσδιορίσει τους όρους ανεξαρτησίας του
καλλιτεχνικού εγχειρήματος: Μπορεί σήμερα να υπάρχει τέχνη «μη εξαρτημένη» και
ταυτόχρονα να είναι ευπώλητη και ευρείας αποδοχής;
Φυσικά υπήρξαν
διάφορες απαντήσεις στο ερώτημα, όμως η επιτυχία κυρίως ήλθε από εκείνες τις
πρακτικές ομιλίες που υπηρετούσαν την Ελληνική πόλη. Έτσι είχα κι εγώ την
ευκαιρία με εισήγησή μου να θυμίσω το έργο προσωπικοτήτων.
Ανέτρεξα λοιπόν
στον μακαρίτη τον Τσαρούχη που έλεγε ότι «η ασχήμια της Αττικής είναι λαϊκό
αίτημα», γιατί αυτό το γνωμικό κατέληξε να ανανεωθεί και να επανασερβιρισθεί,
μετά μια φάση απόσυρσης… Μεταφερμένο στις μέρες μας παραπέμπει στην ανεγκέφαλη
επέμβαση πάνω στις αθηναϊκές όψεις, στα συνθήματα σε κάθε επιφάνεια και στα
σήματα της Τροχαίας, που δύσκολα ισοφαρίζονται από τις λίγες καλλιτεχνικές
εγχαράξεις στους τοίχους – από τα καλλιτεχνικά γκράφιτι που έχουν σχεδιασθεί
και ομορφαίνουν πραγματικά το αστικό τοπίο. Ανέτρεξα επίσης στην «επιδάφεια
τέχνη», την τέχνη διαμόρφωσης του αστικού δαπεδοτοπίου, που απουσιάζει πλήρως,
όπως απουσιάζει και μια τέχνη ηχητική – θα έλεγα σαν κι αυτή που τόσο αδέξια
διαμόρφωσε ο Δήμος προ ετών στον πεζόδρομο της Ερμού, βάζοντας να ακούγονται
λόγοι παλιών πολιτικών.
Η επιμελημένη
διαχείριση των νυκτερινών φωτισμών είναι επίσης ένα θέμα. Ποιος θυμάται τη
φωτοσκηνοθεσία που έκανε την αρχή της χιλιετηρίδας στην Ακρόπολη Γάλλος
αρχιτέκτων; Κι όμως, υπήρξε συνέχεια, με φωτοσκηνοθεσία εγχώρια, την οποία
μεταξύ άλλων υπηρέτησε ο Θεόδωρος Κοντορήγας στο Greekarchitect: Ψηλαφώντας μια
τιμή ισορροπίας μεταξύ του θάμβους και του σκοταδιού, δίνοντας λύσεις πρακτικές
στο ελάχιστα συζητημένο θέμα.
Ο «Ορίζοντας
Γεγονότων» συνέχισε το έργο του, με μια έκθεση στο Μαρκόπουλο της Αττικής. Και
το καλοκαίρι επίσης θα είναι ενεργός, δίνοντας στην τέχνη και στη πόλη το κατά
δύναμη…
Δημοσιεύεται στην
ΑΥΓΗ στις 28.4.18
Στο συμπόσιο που διοργάνωσε ο Ορίζοντας Γεγονότων με θέμα
«Όψεις της Ανεξάρτητης Εικαστικής Δημιουργίας στην Ελλάδα του σήμερα» και έγινε
στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (Λεωφ. Καλλιρρόης και Αμβρ. Φραντζή, Αθήνα,
117 43) στις 13 - 14 Απριλίου 2018, στις παράλληλες εκδηλώσεις παρουσιάστηκε σε
ανάρτηση 4 φύλλων το poster
«Land Art με τον
Ορίζοντα Γεγονότων» (επιμέλεια Μαρία Δουκάκη)
Πηγή:
11 Απριλίου 2018
και από FB: Ο
χρήστης ΜΑΡΙΑ
ΔΟΥΚΑΚΗ κοινοποίησε μια δημοσίευση.Διαχειριστής · 11
Απριλίου 2018 ·
Επειδή το Land Art Project του Ορίζοντα
Γεγονότων συνεχίζεται ... (Poster για το συμπόσιο του Ο Γ στο ΕΜΣΤ)
Οι ΜΑΡΙΑ
ΔΟΥΚΑΚΗ, τζιμης
ευθυμιου και 3 ακόμη βρίσκονται
στην τοποθεσία EMST
National Museum of Contemporary Art, Athens.
Καλή φώτιση σε όλους!!!!
από FB: Ο χρήστης Μαρια
Κουλοβασιλοπουλου κοινοποίησε μια δημοσίευση.
7
Απριλίου 2018 ·
Ο χρήστης Visual
Art είναι με τον गोतम चन्द दक και 5 ακόμη.Μου αρέσει
η Σελίδα!
Shared by Veri
Apriyatno Artist
Εγγραφή της Τέχνης της Ξερολιθιάς στον Αντιπροσωπευτικό
Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας (Unesco, 2003)
Την εγγραφή
της Τέχνης της Ξερολιθιάς στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο
της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας ενέκρινε μετ’ επαίνων η
Διακυβερνητική Επιτροπή της Σύμβασης για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής
Κληρονομιάς (UNESCO, 2003) στη 13η ετήσια συνεδρίασή της (Port Louis, Μαυρίκιος,
26 Νοεμβρίου – 1 Δεκεμβρίου 2018), ύστερα από τον κοινό φάκελο υποψηφιότητας
που υπέβαλε η Ελλάδα (Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, Διεύθυνση Νεότερης
Πολιτιστικής Κληρονομιάς) μαζί με άλλες επτά χώρες (Γαλλία, Ελβετία, Ισπανία,
Ιταλία, Κροατία, Κύπρος, Σλοβενία). Mπορείτε να παρακολουθήσετε την ανακοίνωση
της εγγραφής εδώ:
Οι ξερολιθικές
κατασκευές συνδέονται άμεσα με την παραδοσιακή οργάνωση του παραγωγικού χώρου
των αγροτικών κοινοτήτων και με τον ιδιαίτερο χαρακτήρα κάθε τόπου. Αποτελούν
παγκόσμιο σύμβολο και τεκμήριο της σχέσης που συγκροτήθηκε ιστορικά μεταξύ
ανθρώπου και περιβάλλοντος, καθώς είναι οι πανταχού παρόντες μάρτυρες του
ανθρώπινου μόχθου. Σε κάθε τους μορφή – μονοπάτια, γεφύρια, αναβαθμίδες,
εντυπωσιακά σύνολα καλλιεργειών σε πεζούλες, ταπεινά κτίσματα
γεωργοκτηνοτροφικής χρήσης, ποικίλες κατασκευές που υποστηρίζουν συστήματα
διαχείρισης του νερού, τοίχοι αντιστήριξης, περιφράξεις, διαμόρφωση χωραφιών
και κήπων, οδικά δίκτυα– οι ξερολιθικές κατασκευές συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό
στην οικολογική ισορροπία, ειδικά σε περιοχές που μαστίζονται από την εδαφική
διάβρωση και άλλες δυσμενείς κλιματικές και εδαφικές συνθήκες.
Η τέχνη της
ξερολιθιάς εξασκείται και σήμερα (όπως και στο παρελθόν) από αγρότες και
επαγγελματίες τεχνίτες της πέτρας. Η μετάδοση της παραδοσιακής τεχνογνωσίας
στις νεότερες γενιές γίνεται από τους παλαιότερους κατόχους της τέχνης
(μάστορες) αλλά και από οργανωμένους φορείς εκμάθησης και εξάσκησης. Τα
τελευταία χρόνια πάντως η συμβολή της στην οργάνωση και συγκρότηση τοπίων και
ταυτοτήτων υπογραμμίζεται πλέον σε διεθνές επίπεδο όλο και περισσότερο.
Η Διεύθυνση
Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς, Υπηρεσία του ΥΠΠΟΑ, αρμόδια για την εφαρμογή
της Σύμβασης
για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (UNESCO, 2003) στην
Ελλάδα, αποδίδει ιδιαίτερη έμφαση στην ανάδειξη του ελληνικού αγροτικού τοπίου
ως πολιτισμικού αγαθού, καθώς αποτελεί ένα ευρύ πλέγμα πολιτισμικών εμπειριών
και βαθιά ριζωμένων στον χρόνο πολιτισμικών πρακτικών, μεταξύ των οποίων και
παραδοσιακές τεχνογνωσίες, όπως αυτή της ξερολιθιάς.
Η Τέχνη της
Ξερολιθιάς είναι το έκτο στοιχείο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς που εγγράφει η
χώρα μας στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της
Ανθρωπότητας (UNESCO, 2003). Έχουν προηγηθεί το 2013 η Μεσογειακή Διατροφή(από κοινού με την Ιταλία, Ισπανία,
Μαρόκο, Πορτογαλία, Κύπρο, Κροατία), το 2014 η Τεχνογνωσία της Παραδοσιακής Μαστιχοκαλλιέργειας στη Χίο,
το 2015 η Τηνιακή Μαρμαροτεχνία, το 2016 το εθιμικό δρώμενο των Μωμόερων σε οκτώ χωριά της Κοζάνης και το 2017
το Ρεμπέτικο.
Η Ελλάδα έχει
υποβάλει δύο ακόμα διεθνικούς φακέλους υποψηφιότητας για εγγραφές στον ίδιο
Κατάλογο της UNESCO. Πρόκειται για την υποψηφιότητα της Ψαλτικής
Τέχνης (Βυζαντινή Ψαλτική), που υποβλήθηκε από κοινού με την Κύπρο,
και τη Μετακινούμενη Κτηνοτροφία στη Μεσόγειο και τις Άλπεις (από
κοινού με Ιταλία και Αυστρία). Και οι δύο φάκελοι πρόκειται να αξιολογηθούν από
τις αρμόδιες επιτροπές της UNESCO το φθινόπωρο του 2019.
συνέχεια στην πηγή:
8 Μαρτίου 2018
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)