Εγγραφή της Τέχνης της Ξερολιθιάς στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας (Unesco, 2003)

Την εγγραφή της Τέχνης της Ξερολιθιάς στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας ενέκρινε μετ’ επαίνων η Διακυβερνητική Επιτροπή της Σύμβασης για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (UNESCO, 2003) στη 13η ετήσια συνεδρίασή της (Port Louis, Μαυρίκιος, 26 Νοεμβρίου – 1 Δεκεμβρίου 2018), ύστερα από τον κοινό φάκελο υποψηφιότητας που υπέβαλε η Ελλάδα (Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, Διεύθυνση Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς) μαζί με άλλες επτά χώρες (Γαλλία, Ελβετία, Ισπανία, Ιταλία, Κροατία, Κύπρος, Σλοβενία). Mπορείτε να παρακολουθήσετε την ανακοίνωση της εγγραφής εδώ: 
Οι ξερολιθικές κατασκευές συνδέονται άμεσα με την παραδοσιακή οργάνωση του παραγωγικού χώρου των αγροτικών κοινοτήτων και με τον ιδιαίτερο χαρακτήρα κάθε τόπου. Αποτελούν παγκόσμιο σύμβολο και τεκμήριο της σχέσης που συγκροτήθηκε ιστορικά μεταξύ ανθρώπου και περιβάλλοντος, καθώς είναι οι πανταχού παρόντες μάρτυρες του ανθρώπινου μόχθου. Σε κάθε τους μορφή – μονοπάτια, γεφύρια, αναβαθμίδες, εντυπωσιακά σύνολα καλλιεργειών σε πεζούλες, ταπεινά κτίσματα γεωργοκτηνοτροφικής χρήσης, ποικίλες κατασκευές που υποστηρίζουν συστήματα διαχείρισης του νερού, τοίχοι αντιστήριξης, περιφράξεις, διαμόρφωση χωραφιών και κήπων, οδικά δίκτυα– οι ξερολιθικές κατασκευές συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό στην οικολογική ισορροπία, ειδικά σε περιοχές που μαστίζονται από την εδαφική διάβρωση και άλλες δυσμενείς κλιματικές και εδαφικές συνθήκες.
Η τέχνη της ξερολιθιάς εξασκείται και σήμερα (όπως και στο παρελθόν) από αγρότες και επαγγελματίες τεχνίτες της πέτρας. Η μετάδοση της παραδοσιακής τεχνογνωσίας στις νεότερες γενιές γίνεται από τους παλαιότερους κατόχους της τέχνης (μάστορες) αλλά και από οργανωμένους φορείς εκμάθησης και εξάσκησης. Τα τελευταία χρόνια πάντως η συμβολή της στην οργάνωση και συγκρότηση τοπίων και ταυτοτήτων υπογραμμίζεται πλέον σε διεθνές επίπεδο όλο και περισσότερο.
Η Διεύθυνση Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς, Υπηρεσία του ΥΠΠΟΑ, αρμόδια για την εφαρμογή της Σύμβασης για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (UNESCO, 2003) στην Ελλάδα, αποδίδει ιδιαίτερη έμφαση στην ανάδειξη του ελληνικού αγροτικού τοπίου ως πολιτισμικού αγαθού, καθώς αποτελεί ένα ευρύ πλέγμα πολιτισμικών εμπειριών και βαθιά ριζωμένων στον χρόνο πολιτισμικών πρακτικών, μεταξύ των οποίων και παραδοσιακές τεχνογνωσίες, όπως αυτή της ξερολιθιάς.
Η Τέχνη της Ξερολιθιάς είναι το έκτο στοιχείο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς που εγγράφει η χώρα μας στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας (UNESCO, 2003). Έχουν προηγηθεί το 2013 η Μεσογειακή Διατροφή(από κοινού με την Ιταλία, Ισπανία, Μαρόκο, Πορτογαλία, Κύπρο, Κροατία), το 2014 η Τεχνογνωσία της Παραδοσιακής Μαστιχοκαλλιέργειας στη Χίο, το 2015 η Τηνιακή Μαρμαροτεχνία, το 2016 το εθιμικό δρώμενο των Μωμόερων σε οκτώ χωριά της Κοζάνης και το 2017 το Ρεμπέτικο.
Η Ελλάδα έχει υποβάλει δύο ακόμα διεθνικούς φακέλους υποψηφιότητας για εγγραφές στον ίδιο Κατάλογο της UNESCO. Πρόκειται για την υποψηφιότητα της Ψαλτικής Τέχνης (Βυζαντινή Ψαλτική), που υποβλήθηκε από κοινού με την Κύπρο, και τη Μετακινούμενη Κτηνοτροφία στη Μεσόγειο και τις Άλπεις (από κοινού με Ιταλία και Αυστρία). Και οι δύο φάκελοι πρόκειται να αξιολογηθούν από τις αρμόδιες επιτροπές της UNESCO το φθινόπωρο του 2019.

συνέχεια στην πηγή:
8 Μαρτίου 2018


«Σήμερα πληροφορήθηκα ότι υπάρχει ένας άνθρωπος του οποίου το χόμπι είναι να ανταλλάσσει πέτρες και βότσαλα μεταξύ των παραλιών σε μέρη που επισκέπτεται. Και επειδή, λόγω επαγγέλματος, πραγματοποιεί συχνά ταξίδια σε πολλά μέρη του κόσμου, είναι αρκετές οι περιπτώσεις που κάποια πέτρα βρέθηκε χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την παραλία που τη φιλοξενούσε αρχικά. Για παράδειγμα, κάποτε, μια πέτρα από την παραλία Πόρτο Μαρί στο Κουρασάο βρέθηκε στην παραλία του Αγ. Ιωάννη Ρίχτη στην Αστυπάλαια. Αφού ξεπέρασα το αρχικό σοκ γοητείας για μια ασχολία που φαινομενικά ακροβατεί στα όρια της τέχνης (στην πραγματικότητα διατρήει ανελέητα τον εννοιολογικό πυρήνα της), ένιωσα δέος στη σκέψη ότι αυτή η ιδιότυπη δημιουργική δράση διατηρεί την αυταξία της μέσα από το γεγονός ότι δεν επιδιώκει να απευθυνθεί πουθενά. Η πέτρα που ρίχτηκε -ως σώμα ξένο- στην παραλία της Αστυπάλαιας δεν θα αναγνωρισθεί ποτέ κι από κανέναν ως το αποτέλεσμα μιας σειράς γεωλογικών διεργασιών που συνέβησαν περίπου 9.500 χιλιόμετρα μακριά. Ούτε το ταξίδι της θα φανερωθεί ποτέ. Ίσως η ίδια πέτρα να μην γίνει ποτέ ξανά αντικείμενο παρατήρησης. Είναι πιθανό ακόμη και ο ιθύνων νους αυτής της μοναδικής μετακίνησης να δυσκολευτεί να αναγνωρίσει τη συγκεκριμένη πέτρα ανάμεσα σε τόσες άλλες, λίγα μόλις λεπτά αργότερα. Και ίσως κάτι τέτοιο να τον αφήνει αδιάφορο. Το έργο του έχει ήδη ολοκληρωθεί τη στιγμή που η πέτρα πέφτει στο έδαφος. Τον φαντάζομαι να φεύγει γνωρίζοντας ότι ποτέ ξανά δεν θα είναι ικανός να αναγνωρίσει το έργο του, όσες φορές κι αν επιστρέψει στο ίδιο σημείο. Ένας δημιουργός δίχως έργο. Εκείνο όμως θα βρίσκεται πάντα εκεί. Ένα έργο δίχως δημιουργό. Και επειδή τον συγκεκριμένο άνθρωπο δεν τον γνωρίζω, σημασία δεν έχει το αν ο ίδιος θα συμφωνούσε με τις σκέψεις που μου προκάλεσε ή αν θα χαμογελούσε αναγνωρίζοντάς μου μια απόπειρα επιτηδευμένης νοηματοδότησης της δράσης του. Σημασία έχει αυτό που έγραφε ο Βανεγκέμ στην Επανάσταση της Καθημερινής Ζωής: ακόμα κι ο πιο αλλοτριωμένος άνθρωπος κατέχει και αναγνωρίζει μια αναλλοίωτη πλευρά δημιουργικότητας, μια camera obscura προστατευμένη από κάθε πρόσβαση του ψεύδους και των καταναγκασμών.» Γιαννης Δασκαλακης



ΤΟ ΣΤΟΛΙΔΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΔΑΣ
Άνοιξε για πρώτη φορά τις πύλες του ο Πολυχώρος Πολιτιστικών Εκδηλώσεων
Το στολίδι πολιτισμού της Αμαλιάδας
Σύνταξη - Επιμέλεια: Κώστας Γιάλπας

Άνοιξε για πρώτη φορά τις πύλες του το βράδυ της περασμένης Κυριακής ο νέος Πολυχώρος Πολιτιστικών Εκδηλώσεων του Δήμου Ήλιδας. Το σημαντικό  αυτό έργο που είναι  σίγουρα  από τα στολίδια της πόλης, ξεκίνησε την κατασκευή του τον Φεβρουάριο του 2014 με αρχικό προϋπολογισμός του έργου 9.560.000 ευρώ και ο ανάδοχος έδωσε έκπτωση της τάξεως του 52,16%. Τα έργα ολοκληρώθηκαν και έτσι οι  παλιές φυλακές που ρήμαζαν, μετατράπηκαν σε ένα χώρο που μπορεί να φιλοξενήσει όλες τις πολιτιστικές δραστηριότητες του δήμου Ήλιδας και γενικότερα του νομού. Ο βασικός του ρόλος είναι ως πινακοθήκη και χώρος εκθέσεων, όμως μαζί με το υπέροχο θέατρο των 300 θέσεων, δημιουργήθηκε  ένα πλέγμα πολιτισμού με πολλαπλές δυνατότητες. Το κτίριο διατηρεί εξωτερικά την ομορφιά της εποχής του και εσωτερικά οι μοντέρνες παρεμβάσεις δεν είναι ξένες ως προς τη λογική της χρήσης που πλέον αποκτά σε τρία επίπεδα, ισόγειο, όροφο και υπόγειο. Ο νέος χώρος πολιτισμού άνοιξε επίσημα τις πύλες τους την περασμένη Κυριακή και χρειάζεται αρκετή συλογική προσπάθεια ώστε να καλυφθούν τα έξοδα λειτουργίας του.
Η εναρκτήρια εκδήλωση
Κατά την εναρκτήρια εκδήλωση 20ού Φεστιβάλ Ολυμπίας στην Αμαλιάδα,  ο νέος πολυχώρος φιλοξένησε την  έκθεση φωτογραφίας «Ο άγνωστος λιμός, Αθήνα 1941-42», και την  εικαστική έκθεση «Land Art Cinema Project».
Στην έκθεση φωτογραφίας με θέμα «Ο άγνωστος λιμός, Αθήνα 1941-42» που εγκαινιάστηκε την Κυριακή το πρωί στον Πολυχώρο Πολιτιστικών Εκδηλώσεων του Δήμου Ήλιδας, οι επισκέπτες είχαν την ευκαιρία να θαυμάσουν ένα σπάνιο φωτογραφικό υλικό που έφερε στο φως ο Στέλιος Κούλογλου, από τον λιμό που έπληξε την Αθήνα στη διάρκεια της ναζιστικής Κατοχής που αποτυπώνει τη μεγάλη πείνα και τις τραγικές συνέπειές της, κατά τον πρώτο χρόνο της γερμανικής Κατοχής στην Αθήνα.
Παράλληλα στον Πολυχώρο λειτουργεί και η εικαστική Έκθεση «Land Art Cinema Project», μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και ξεχωριστή έκθεση έργων τέχνης  που έχουν δημιουργηθεί με την καλλιτεχνική πρακτική της Land Art, που ασχολείται με τη δημιουργία εφήμερων έργων με υλικά της φύσης, με σεβασμό στο τοπίο και τους μετεωρισμούς του. Στην έκθεση παρουσιάζονται έργα γης σε φωτογραφικές απεικονίσεις και ντοκιμαντέρ των δημιουργικών δράσεων που συνέβησαν σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, Σύρο, Κόρινθο, Λουτράκι, Τήνο, Ωρωπό, Ζάκυνθο,  Αμαλιάδα, Πύργο, Ρόδο, Ερμιόνη, Βραυρώνα, Πεντέλη, Κίμωλο, Σέριφο, Αντικύθηρα και Κρήτη. Και οι δύο εκθέσεις θα διαρκέσουν μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου στον Πολυχώρο Πολιτιστικών Δραστηριοτήτων  δήμου Ήλιδας.
Όπου κλείνει μια φυλακή, ανοίγει ένα σχολείο λένε… Στην Αμαλιάδα το αποτέλεσμα ήταν πολύ καλύτερο θα λέγαμε. Και εκεί που άλλοτε υπήρχαν οι παλιές φυλακές της πόλης, σήμερα έχει δημιουργηθεί ένας πολυχώρος πολιτισμού, με εξαιρετικές προοπτικές όχι μόνο για το δήμο Ήλιδας, αλλά για την Ηλεία γενικότερα.
Η σκηνή του θεάτρου είναι αρκετά μεγάλη και με βάθος και διαθέτει όλες τις τεχνικές ανέσεις για τα σκηνικά και τον υπόλοιπο εξοπλισμό. Έχει άμεσα πρόσβαση σε δύο ανελκυστήρες που «βγαίνουν» στην πλάτη της σκηνής για κάθε χρήση. Ο χώρος του κοινού, είναι άνετος με καλής ποιότητας υλικά και εξαιρετική θέση θέασης όπου κι αν κάτσει κανείς. Πολύ καλά διαμορφωμένο το θεωρείο και μαζί τα δωμάτια που μπορούν να καλύψουν ανάγκες για τους τεχνικούς φωτισμού, ήχου και προβολής, ή ακόμα και για μεταφραστές. Φυσικά οι χώροι για το κοινό δεν τελειώνουν εδώ. Μόλις μπει κάποιος το κτίριο συναντά ένα εξαιρετικό φουαγιέ με επιπρόσθετους χώρους για πολλές χρήσεις. Το κτίριο διαθέτει τρία υπόγεια που καλύπτουν τις ανάγκες της διοικητικής υποστήριξης, των ηθοποιών και του ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού. Ιδιαίτερα στο τρίτο υπόγειο ένας μεγάλος χώρος μπορεί να στεγάσει τα σκηνικά, όσο μεγάλα κι αν είναι αυτά. Όσο για τα καμαρίνια, στο δεύτερο υπόγειο κάθε ηθοποιός μπορεί να έχει το δικό του, καθώς έχει κατασκευαστεί ένας αρκετά μεγάλος αριθμός, όπως και αίθουσα για τα κουστούμια.
Σε δηλώσεις του ο αντιδήμαρχος Σπύρος Τζουλέκης αναφέρθηκε στο μεγάλο αυτό έργο της πόλης, που ξεκίνησε και δημοπρατήθηκε επί θητείας του πρώην δημάρχου Γιάννη Λυμπέρη και υλοποιήθηκε από την παρούσα δημοτική αρχή.
«Αυτός ο πολυχώρος πολιτισμού έχει πολλές δυνατότητες, για το θέατρο, τη μουσική, τον κινηματογράφο, τα εικαστικά και πολλά άλλα. Είναι μεγάλο έργο και εξαιρετικό, που ολοκληρώθηκε σε χρόνο ρεκόρ και για αυτό είμαστε περήφανοι. Οι παλιές φυλακές αποτέλεσαν την αφορμή για το συνολικό έργο. Το κτίριο έχει πάρα πολλούς βοηθητικούς χώρους. Η σκηνή του θεάτρου είναι από τις πλέον σύγχρονες με μεγάλες δυνατότητες, που διαθέτει ακόμα και ασανσέρ. Μπορεί να κινούνται δέκα με δώδεκα σκηνικά από τους μηχανισμούς. Άμεσα θα δοθεί στο κοινό. Απομένει η διαμόρφωση του εξωτερικού χώρου και η σύνδεση με το δίκτυο ηλεκτροδότησης για να λειτουργήσει».
Να σημειώσουμε πως ο προϋπολογισμός του έργου ήταν 9,5 εκατ. ευρώ και κατασκευάστηκε με έκπτωση της τάξης του 52%, με εκπληκτικό ποιοτικό και αισθητικό αποτέλεσμα.
ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ OLYMPIA INTERNATIONAL FILM FESTIVAL AND YOUNG PEOPLE, ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΛΕΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΜΑΣ ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΑΛΛΩΝ ΔΗΜΙΟΠΥΡΓΙΩΝ ΣΕ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΠΟΛΥ ΚΟΣΜΟΥ.

Ηλεία ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 05, 2017 08:58 ΠΜ


Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας: Η εναρκτήρια εκδήλωση στην Αμαλιάδα

Έκθεση Φωτογραφίας για τον μεγάλο λιμό της Αθήνας και Land Art Cinema Project στο νέο Πολιτιστικό Κέντρο
Εγκαινιάζονται το βράδυ της Κυριακής, κατά την εναρκτήρια εκδήλωση 20ού Φεστιβάλ Ολυμπίας στην Αμαλιάδα, η έκθεση φωτογραφίας «Ο άγνωστος λιμός, Αθήνα 1941-42», και η εικαστική έκθεση «Land Art Cinema Project». Οι εκθέσεις αυτές είναι οι πρώτες που φιλοξενούνται στο νέο Πολυχώρο Πολιτιστικών Εκδηλώσεων του δήμου Ήλιδας, ο οποίος θα ανοίξει για πρώτη φορά τις πόρτες του στο κοινό της πόλης και της περιοχής.
Σύμφωνα με το πρόγραμμα, στην εναρκτήρια εκδήλωση που θα γίνει στο Cine Cinema και ώρα 20:00, ο δήμαρχος Ήλιδας Χρήστος Χριστοδουλόπουλος θα καλωσορίσει τους έλληνες και ξένους προσκεκλημένους, ο αντιπεριφερειάρχης Ηλείας και πρόεδρος του Φεστιβάλ Ολυμπίας Γιώργος Γεωργιόπουλος θα αναφερθεί στην πορεία του θεσμού από το 1997 έως σήμερα, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Ολυμπίας, Δημήτρης Σπύρου θα παρουσιάσει το πρόγραμμα του φετινού Φεστιβάλ, ο ευρωβουλευτής Στέλιος Κούλογλου θα μιλήσει για το σπάνιο και άγνωστο φωτογραφικό ντοκουμέντο από τη ναζιστική κατοχή που συνέλεξε και έφερε στο φως και ο εικαστικός Τζίμης Ευθυμίου, θα αναφερθεί στην land art και στα έργα που φιλοτεχνήθηκαν το περασμένο καλοκαίρι σε διάφορους τόπου της Ελλάδας.
Επίσης θα παρουσιαστούν αποσπάσματα από τις ταινίες που λαμβάνουν μέρος στο διαγωνιστικό πρόγραμμα των ταινιών ντοκιμαντέρ (Kids and Docs) του Φεστιβάλ Ολυμπίας, θα παρουσιαστούν η Διεθνής Κριτική Επιτροπή και η Κριτική Επιτροπή των Παιδιών, θα γίνει η ειδική προβολή του ντοκιμαντέρ «Το σύνδρομο του Όμπερντορφ», του Wolfgang Landgreber (προέδρου της Διεθνούς Κριτικής Επιτροπής), ενώ θα ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό, παρουσία του σκηνοθέτη.
Λίγα λόγια για την έκθεση φωτογραφίας «Ο άγνωστος λιμός, Αθήνα 1941-42»
Θέμα της έκθεσης είναι ο λιμός που έπληξε την Αθήνα στη διάρκεια της ναζιστικής Κατοχής και αποτυπώνει τη μεγάλη πείνα και τις τραγικές συνέπειές της, κατά τον πρώτο χρόνο της γερμανικής Κατοχής στην Αθήνα.
Οι φωτογραφίες απεικονίζουν σκηνές με θύματα του λιμού αμάχους, κυρίως γυναίκες και παιδιά. Η έκθεση που βασίζεται σε πρωτογενές υλικό παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τον περασμένο Μάρτιο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες, από τον δημοσιογράφο και ευρωβουλευτή Στέλιο Κούλογλου, γνωρίζοντας συγκινητική αποδοχή. Μέσα από 40 φωτογραφίες, η έκθεση αποτυπώνει τις δραματικές συνέπειες του λιμού της Αθήνας και είναι ένας φόρος τιμής στους δεκάδες χιλιάδες νεκρούς της πρωτεύουσας από την πείνα, αλλά και στους εκατοντάδες χιλιάδες που έχασαν τη ζωή τους στη διάρκεια της Κατοχής. Αποτελεί μια ευκαιρία για τους νέους και τους μαθητές, να έρθουν σε επαφή με αυτή την τραγική σελίδα της σύγχρονης ιστορίας μας που δεν έχει γίνει όσο γνωστή θα έπρεπε.
Λίγα λόγια για την εικαστική έκθεση «Land Art Cinema Project»
Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και ξεχωριστή έκθεση έργων τέχνης που έχουν δημιουργηθεί με την καλλιτεχνική πρακτική της Land Art, που ασχολείται με τη δημιουργία εφήμερων έργων με υλικά της φύσης, με σεβασμό στο τοπίο και τους μετεωρισμούς του. Στην έκθεση θα παρουσιαστούν έργα γης, ντοκουμέντα από έργα γης σε φωτογραφικές απεικονίσεις και ντοκιμαντέρ των δημιουργικών δράσεων που συνέβησαν σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, Σύρο, Κόρινθο, Λουτράκι, Τήνο, Ωρωπό, Ζάκυνθο, Αμαλιάδα, Πύργο, Ρόδο, Ερμιόνη, Βραυρώνα, Πεντέλη, Κίμωλο, Σέριφο, Αντικύθηρα, Κρήτη.
Όλες οι δράσεις είναι αντικείμενο ενός ντοκιμαντέρ σε εξέλιξη, τα μέρη του οποίου υπογράφουν εν συνεχεία σκηνοθέτες και video artists. Και ενώ οι δράσεις συνεχίζονται και νέα έργα μέλλεται να γίνουν, όσα ανήκουν ήδη στο παρελθόν έχουν καταγραφεί με φωτογραφίες και video θα παρουσιαστούν στην Έκθεση Τεκμηρίων στην Αμαλιάδα. Διοργανώνεται επίσης καλλιτεχνικό εργαστήριο (worκshop) με real time καταγραφή.
Ο «Ορίζοντας Γεγονότων» είναι μια διαρκώς διευρυνόμενη παρέα περισσοτέρων των 300 εικαστικών, φωτογράφων, αρχιτεκτόνων, γλυπτών, λογοτεχνών, μουσικών και πολλών άλλων, μια Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρία που ιδρύθηκε το 2006 στην Ηλεία, με πολιτιστικές δράσεις σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Αύριο Κυριακή, ημέρα εγκαινίων της έκθεσης, στις 11π.μ, θα γίνει αρχικά θεωρητική προσέγγιση του φαινομένου της Land Art και συζήτηση γύρω από θέμα με εισηγητή τον εικαστικό Τζίμη Ευθυμίου. Επίσης μέσα στην επόμενη εβδομάδα θα πραγματοποιηθεί εργαστήριο Land Art με την καθοδήγηση της εικαστικού Αφροδίτης Σαρταμπάκου.
Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου στον Πολυχώρο Πολιτιστικών Δραστηριοτήτων δήμου Ήλιδας.

συνέχεια στην πηγή:
Δεκέμβριος 4, 2017

Land Art, μια τέχνη χωρίς συμβατικό κάδρο
του Γιάννη Σχίζα
Το κάδρο στη ζωγραφική - όπως  το πλαίσιο στη περφόρμανς - οριοθετεί την τέχνη  από την μη-τέχνη:  Όμως  και αυτό  συνιστά περίγυρο του έργου τέχνης και   βρίσκεται σε αλληλεπίδραση μαζί του. Η Χάρτα της Βενετίας του 1964 μιλάει  για το ευρύτερο «κάδρο» μιας  συγκεκριμένης τέχνης όπως  η αρχιτεκτονική, για έναν περίγυρο οιονεί καλλιτεχνικό και προστατευτικό της δημιουργίας. Σήμερα η τέχνη υπόκειται στην προστασία  των γκαλερύ, των μουσείων, των ιδιωτικών συλλογών, των εποπτευόμενων ή φυλασσόμενων σημείων στον ανοιχτό χώρο, όμως όλα αυτά έχουν μια παράπλευρη απώλεια: Η τέχνη εμπορευματοποιείται, διαμεσολαβείται,  αποκλείεται από το ευρύτερο  κοινό. Το προστατευτικό πλαίσιο αποδεικνύεται συχνά κλουβί, όπου δεσπόζει ο Μαικήνας, ο χορηγός, ο επιμελητής, ο «ανιδιοτελής» κριτικός, ο κονφορμιστής φιλότεχνος, ο κυνηγός επενδυτικών ευκαιριών…
Σ’ αυτή την εποχή των μεγάλων μετακινήσεων, των απεξαρτήσεων από τα στενά εδαφικά όρια, των διαστημικών ενοράσεων, κάποιοι θεωρούν  χαμένη υπόθεση τη ζεύξη της τέχνης με την εδαφικότητα, την αναζήτηση συναρτήσεων μεταξύ καλλιτεχνικής δημιουργίας, υπαίθρου και περιβάλλοντος. Όμως ο άπειρος χαρακτήρας της εδαφικότητας σε συνδυασμό με την άπειρη ευρηματικότητα του καλλιτέχνη δίνουν τρομερές ευκαιρίες για μια δημιουργίαin situ, ενδεχομένως ευάλωτη στους καιρούς αλλά πάντοτε αναπαράξιμη, φωτογραφίσιμη, βιντεοσκοπίσιμη.
25 χρόνια μετά τη Παγκόσμια Συνδιάσκεψη του Ρίο, 15.000 επιστήμονες σε  πρόσφατη διακήρυξή τους κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για μια περιβαλλοντική εξέλιξη καταστροφική και πιθανόν αναντίστρεπτη. Κι αυτό σημαίνει ότι περισσότερο από κάθε άλλη φορά, χρειαζόμαστε «κάτι» περισσότερο  από μια οικολογία γραφείου  και εγκεφαλικής  πολυπληροφόρησης:  «Κάτι»  που θα εμπεριέχει όχι την τυφλή στράτευση αλλά την   εμπνευσμένη καλλιτεχνική συνάντηση με  το συγκεκριμένο που συνιστούν οι τόποι - οι παραλίες, οι ουρανομήκεις ορίζοντες, το ανάγλυφο των βουνών, τα φυτά, τα ζώα, το τοπίο.
Στα πλαίσια της  ευρύτερης  κίνησης του «Ορίζοντα Γεγονότων», η Land Art δεν ενδιαφέρεται για  μορφές απλά έκκεντρες ή για καλλιτεχνικά καμουφλάζ του χώρου. Δεν σχεδιάζει  εικαστικώς ορθούς θύλακες  εντός της υπαίθρου. Δεν προσχωρεί σε  καλλιτεχνικές μόδες που φαινομενικά νεωτερίζουν αλλά απέχουν από τη ζωή.
Με τις μέχρι τώρα δράσεις της - στη Σύρο, στο Λουτράκι - προσδοκά τη λειτουργία της ως τέχνης που  δημιουργεί νέες διαστάσεις στο χώρο: Εκεί που αυτός καταναλώνεται από  συμβατικούς τουρίστες και ψιλοεξερευνητές, η Land Art εισφέρει αντιστάσεις  στην περιβαλλοντική εντροπία και στην απομάγευση.

Δημοσίευμα στο:
Παρασκευή, 24 Νοεμβρίου 2017


8ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πελοποννήσου «Γέφυρες»

Το 8ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πελοποννήσου Γέφυρες θα πραγματοποιηθεί τη περίοδο 12-18 Οκτωβρίου σε Κόρινθο και Ναύπλιο.
Τιμούμε φέτος τον σπουδαίο Έλληνα σκηνοθέτη Κώστα Φέρρη με εκδηλώσεις στη Κόρινθο και στο Ναύπλιο και φιλοξενούμε  τον Bill Butler, θρυλικό διευθυντή φωτογραφίας στις ταινίες που όλοι ξέρουμε όπως Σαγόνια του Καρχαρία, Ρόκυ 2,3,4, Ο Νονός, Grease κ.ά., καθώς και τον βετεράνο δημοσιογράφο Bruno Chatelin, ιδρυτή του πρώτου και μεγαλύτερου διαδικτυακού τόπου για τα κινηματογραφικά φεστιβάλ filmfestivals.com.
Θα προβληθούν 70 ταινίες μεγάλου και μικρού μήκους μυθοπλασίας και τεκμηρίωσης που θα ικανοποιήσουν και τον πιο απαιτητικό θεατή και επιλέχθηκαν από περισσότερες από 50 χώρες από τις 5 ηπείρους.
.................
Το Φεστιβάλ ξεκίνησε το 2008 κατά την διάρκεια των εορτασμών των 150 χρόνων από την ίδρυση της Νέας Κορίνθου. Είναι ουσιαστικά μια Γέφυρα προβολής της δημιουργίας της παγκόσμιας σύγχρονης Έβδομης Τέχνης με περιφερειακές προβολές και παράλληλες εκδηλώσειςσε επιλεγμένους χώρους Τέχνης στην Πελοπόνησο, σε συνεργασία με Δήμους, τοπικές αρχές και πολιτιστικούς φορείς.
.................
ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
..................
B) Παρασκευή 13 Οκτωβρίου – Κινηματογράφος Cineplex Flisvos, Kόρινθος.
19:00 – Έκθεση “Έργα Γης” – LAND ART CINEMA PROJECT με τον Ορίζοντα Γεγονότων – Δημοτικό Θέατρο Κορίνθου 13-18/10
Land Art με τον Ορίζοντα Γεγονότων
Special Guest o σκηνοθέτης Κώστας Φέρρης. Θα μιλήσει για το νέο βιβλίο του η “Αλχημεία του Σινεμά”

περισσότερα στην πηγή:
10-10-2017 / 12:32


4 Οκτωβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Ζώων

Απόσπασμα από την απάντηση του αρχηγού των Ινδιάνων Σκουάμις στην πρόταση του Προέδρου Φραγκλίνου Πηρς (1854) για την αγορά μιας μεγάλης έκτασης:
«Η γη δεν ανήκει στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος ανήκει στη γη. Κάθε αμμουδερή ακρογιαλιά… Κάθε κομματάκι ομίχλης… Κάθε ξέφωτο στα σκοτεινά δάση. Στη μνήμη του λαού μου, κάθε βούισμα εντόμου, είναι ιερό. Είμαστε κομμάτι της γης και αυτή πάλι ένα κομμάτι από μας. Οι χυμοί που τρέχουν μέσα στα δέντρα μεταφέρουν τις μνήμες του ερυθρόδερμου ανθρώπου. Τα ευωδιαστά λουλούδια είναι αδελφές μας. Το ελάφι, το άλογο, ο μεγάλος αετός είναι τ’ αδέλφια μας. Οι απότομες, ψηλές κορυφές, τα καταπράσινα λιβάδια, η ζεστασιά του αλόγου, ο άνθρωπος, όλα ανήκουν στην ίδια οικογένεια. Καταλαβαίνει λοιπόν τι μας ζητάει ο Μεγάλος Αρχηγός της Ουάσινγκτον όταν μας παραγγέλνει ότι θέλει  ν’ αγοράσει τη γη μας;»